Zusters Karmelietessen Drachten

Zuster Benedicta, de laatste priorin uit Drachten, overleden

Zr. Benedicta

Ze wordt als Berta Rott geboren in München in 1928. Over haar jeugd valt de zware slagschaduw van de oorlog. Haar vader is hoofd van de Kriminal Polizei in München en wil geen lid worden van de Partij. In 1942 wordt hij door de Duitsers weggepromoveerd naar Katowice in Polen. De familie valt uiteen.

Tijdens de oorlog verdwijnen joodse kinderen van haar school.  In de oorlogstijd lijdt München onder de vele bombardementen. Benedicta: “Je was geen dag zeker van je leven. Altijd als de sirenes gingen, renden we naar de kelder. En je wist niet of je het zou overleven”. In 1943 wordt niet alleen haar huis, maar ook de school gebombardeerd, de familie wordt geëvacueerd naar Oostenrijk, naar Bad Reichenhall. 

Benedicta leert als kind al dat het leven één en al “aanpassen” wordt. Niet alleen de oorlog, maar ook de Amerikaanse bezetting zorgt voor een lacune in de middelbare schoolopleiding. Zij krijgt geen diploma, kan daardoor ook niet studeren en haar droom om kinderarts te worden kan zij niet realiseren. Na de oorlog gaat de familie terug naar München. Benedicta werkt als kinderverpleegkundige in een ziekenhuis in de bergen. Zij kent het verlangen om de zee te zien.

Ze vertrekt in 1951 met een nicht naar Scheveningen voor een week strand in Holland en neemt een brief mee van een kennis om deze af te geven aan een zuster in een Karmelietessenklooster in Roermond. Zij verblijft daar twee dagen, wordt geraakt door de sfeer van gebed en de openheid in de gesprekken en keert in 1952 definitief terug in Roermond om daar intrede te doen. Misschien dat de verscheurdheid van haar jeugd haar des te gevoeliger maakt voor dit leven, waarin het gebed mensen en volken verbindt.

Haar moeder probeert haar keuze te begrijpen, haar vader heeft het nooit begrepen. Was hij na de oorlog blij dat het gezin weer samen was? En kon hij daardoor haar keuze niet begrijpen? Haar ouders begeleiden haar niet als ze naar het klooster van Roermond reist. Ze gaat alleen op reis van München naar Roermond om als postulante in te treden in het Karmelklooster. Ze ziet er tegenop, maar verheugt zich ook op haar nieuwe toekomst. Maar het voelt wel “als een breken met alles”.  

Het lijkt op een herhaling van zetten. In de oorlog heeft zij geleerd afscheid te nemen van veel wat haar dierbaar was en ook om voorzichtig te zijn. Let op je woorden!  Pas op wat je schrijft!

In het klooster voelt zij zich als Duitse (zo kort na de oorlog) geaccepteerd, maar bij gesprekken met gasten in het klooster, wordt zij soms nog steeds als “Duitse” gezien. Terwijl zij zelf als kind ook vreselijk onder deze oorlog geleden heeft….

In 1983 verhuist zij als Karmelietes van Roermond naar Drachten. Ze wordt uiteindelijk de laatste priorin in het Karmelklooster van Drachten. Ook dan voelt zij soms nog, vanwege haar accent, dat zij door de buitenwereld gezien wordt als “een Deutsche” aan het hoofd van een klooster?? Zoveel jaren na de oorlog…..     Het doet haar pijn.

Wat heeft haar bewogen om het klooster in te gaan?

Benedicta: “Ik heb altijd een beetje gevoeld dat … als je iemand leert kennen ….. dat je denkt ….ja, met die wil ik verder gaan …  zo is het met het klooster ook.. Je hebt ergens de sfeer geproefd en gedacht, ja, dit past bij mij. Zoals die man dan ook bij iemand kan passen, zo past het klooster bij mij”. Zr. Benedicta heeft ook vriendschappen gekend. Maar lachend zegt ze: “Ik weet het niet …. Heel mijn leven met die ene mens….. nee, dat kon ik niet.

Door de bombardementen in haar jeugd zijn er van haar geen jeugdfoto’s. Haar geschilderde portret is in 2001 gemaakt door Jan van Loon.                                                                                         

Zuster Benedicta, de laatste priorin uit Drachten, woont na de sluiting in Drachten in de Karmel van  Beek. Als ook dit klooster gesloten wordt, verhuist zij naar de Beyart in Maastricht. Zij is zeer helder van geest, erg bescheiden, en kent een bijzondere levensgeschiedenis.  

Zr. Benedicta is op dinsdag 24 oktober in Maastricht overleden, 89 jaar oud.